Σπερμα_το_ζΩάριο

Πόσες φορές σου το ΄χω πεί? Προστατεύσου! 

-         Μα ακόμα να πάρεις το μάθημα σου?-         Μα θέλω πολύ! Δεν μπορώ να κάνω τσαλίμια και γιρλάντες, αυτή είμαι και σ’ όποιον αρέσει.-         Ναι βρε πουλάκι μου αλλά εσύ δεν είσαι χαλαρή, έχεις βάλει τις μηχανές και πάνε με τα χίλια!-         Ε και?-         Και αν συναντήσεις κάποια απότομη στροφή πώς θα τα καταφέρεις? Ο δρόμος σου είναι πάντα καινούργιος!-         Ε, θα πατήσω απότομα φρένο, θα στρίψω γρήγορα το τιμόνι και μπορεί να κάνω και καμιά κωλιά! Τι να κάνουμε?-         Μην πέσεις στον γκρεμό φοβάμαι και τρέχουμε όλοι μαζί να σε μαζεύουμε, χτύπα ξύλο.-         ………-         Πήγαινε μωρό μου με 70 km/h αφού πάλι θα φτάσεις στον πολυπόθητο, δεν έγινε και τίποτα αν φτάσεις 30’ αργότερα!-         …..-         Άλλωστε έχεις φτάσει ήδη σε τόσα μέρη άλλο ένα θα σε χαλάσει?-         ……-         ???…-         Ξέρεις κάτι? Έχεις δίκιο μόνο που 10 χρόνια περιμένω να φτάσω εκεί και δεν κρατιέμαι, έχω βαρεθεί! Το καταλαβαίνεις? Δεν μπορώ να περιμένω άλλο! Τα πράγματα γίνονται με συνοπτικές διαδικασίες και το ξεσκαρτάρισμα είναι γρήγορο, τσακ-μπαμ. Όσο για τις στροφές έχω φάει τόσες τούμπες που πλέον ξέρω πώς να πέφτω, τόσα χρόνια C.I. τι τα κάναμε?! Άμα το καλοδείς, στην τελική δεν υπάρχει πάνω και κάτω, όλα μια ροή είναι κι εμείς βουτάμε μέσα σ’ αυτήν. -         Δεν σε πιάνω πάντα….?-         Βρε πουλάκι μου έχω συναντήσει τόσες διαφορετικές στροφές που τις επικίνδυνες έχω μάθει να τις μυρίζομαι από χιλιόμετρα μακριά και να αλλάζω πορεία αυτή είναι η προστασία και το μόνο μου κέρδος στην τελική, η ταχύτερη αναστροφή κάθε φορά.. Άπαξ και καταφέρεις να αλλάξεις την πορεία του τροχού σου μια φορά  δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα, ξέρεις ανά πάσα στιγμή ότι μπορείς να το ξανακάνεις! Τίποτα δεν μπορεί να σε παρασύρει αν δεν το θελήσει όλο σου το είναι! Μείνε ξεκάθαρη στη πορεία σου και στους στόχους και οι στροφές θα είναι  ανύπαρκτες!

Μερικές φορές νομίζουμε ότι δεν αξίζουμε ολόκληρο το πακέτο. Έρχονται άνθρωποι και μας το προσφέρουνε και εμείς δεν βλέπουμε καν, θολώνουμε. 

Όσο πιο πολύ καθαρίζουμε το διαμαντάκι που έχουμε όλοι μέσα μας, τόσο αυτό λάμπει και μπορούμε να διακρίνουμε με διαύγεια. 

Τι γίνεται όμως όταν συναντήσεις κάποιον στον οποίον διακρίνεις το υπέροχο διαμάντι του αλλά ο ίδιος δεν το ‘χει πάρει πρέφα?…. και σαν δεν φτάνει μόνο αυτό φροντίζει να το κρύβει και να το λερώνει κάθε τόσο για να μην ξεχνιέται και τυφλωθεί από το ίδιο του το φως! 

Τίποτα! Μην πέσεις στην λούμπα. 

Αξίζει τόσο τελικά να φας όλη του την σαβούρα στην μάπα, ενόσω θα τον βοηθάς στο καθάρισμα? 

Όχι αγαπητή μου γιατί έχεις φάει τα σκατά σου τόσα χρόνια και συνεχίζεις να δουλεύεις ξεσκαρτάροντας ότι υπάρχει και σε θολώνει. Δεν θα λερώσεις εσύ το πεζοδρόμιο σου επειδή ο άλλος καθόταν τόσα χρόνια και σαβούρωνε χωρίς να νοιάζεται! 

Έχεις μοχθήσει για ότι λάμπει! 

Γιατί κατά βάθος όλοι μας είμαστε ένα υπέροχο λαμπερό διαμάντι! Το θέμα είναι ποιος έχει το κουράγιο και την τόλμη να κοιτάξει μέσα του και να το αναγνωρίσει. 

«Και γιατί δεν μας το λες, μόνο κάθεσαι και κλαις?!»μιας και δεν έχω μάθει ακόμα να ανεβάζω τραγούδια εδώ μέσα γράφω τον στίχο από ένα υπέροχο ρεμπέτικο.

Άνθρωποι όλου του κόσμου χαλαρώθτε! 

 Εμπνευσμένο από την αγαπημένη ….. «μικρό πρίγκιπα»

Μερικές φορές το μυαλό σου δεν λέει να ηρεμήσει! Και μπίρι μπίρι συνέχεια μηρυκάζει τα πάντα, αναλύει, προβάλει, μεταφράζει, συμπεραίνει, αποβάλει, ανατρέχει, προτρέχει,………………ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ!….. 

Τι?!… Να σώσει την τιμή του εγώ. Να σώσει ό,τι έχει μάθει ως τώρα με κόπο και αρνείται να του τα αλλάξεις γιατί τρομοκρατείται, ταυτίζεται με τις γνώσεις και τα δεδομένα του και νομίζει πως θα χάσει αν κάνεις delete, θα χάσει την ταυτότητά του. 

Έεεεερε κούνια που σε κούναγε, έεεεερε πόσα χάνεις και δεν το ξέρεις κι ούτε κι η μάνα σου το ξέρει! 

Μπορείς παιδί μου να συνεργαστείς και να ηρεμήσεις σε παρακαλώ πολύ?! Δεν είσαι μόνος σου! Δεν υπάρχεις μόνο εσύ! Υπάρχει εκεί έξω ένας καινούργιος υπέροχος κόσμος! 

Τώρα θα μου πεις ότι κατασκευάστηκες για να προστατεύεις τον διαβάτη την ώρα που θα περάσει την λεωφόρο απέναντι ώστε να μην τον πατήσει το του-του! 

Αλλά βρε παιδί μου κι εσύ….. ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ!Υπάρχει κι η διαίσθηση, η αίσθηση, η συναίσθηση, το ένστικτο, το πνεύμα, κι η ψυχή, το σώμα κι η καρδιά! 

Μπορείς σε παρακαλώ πολύ να γίνεις πιο συνεργάσιμος και να παίξεις με τ’ άλλα παιδάκια?….. 

Θες να κάνουμε παρέα?

Νοιώσε, εκφράσου ελεύθερα, χωρίς φόβο για τίποτα, η αλήθεια σου θα λάμψει όποια κι αν είναι όπως κ αν είναι! 

Από μικρή επέλεξα την κίνηση του κορμιού για να εκφράσω τις αλήθειες μου κι όταν με διέκριναν γι ’αυτό εγώ  φοβήθηκα!  

Έπειτα διάλεξα την κίνηση του κάρβουνου για να εκφράσω το κορμί μου κι όταν ερχόταν η ώρα της διάκρισης εγώ πάλι φοβήθηκα!  

Εδώ και καιρό έχω καταλάβει ότι φοβήθηκα να επιτρέψω στα συναισθήματα μου να φανερωθούνε! 

Σήμερα κατάλαβα ότι δεν πειράζει, έχω αλλάξει!

Το παράδειγμα με τον ταχυδρόμο το ξέρετε?Γράφεις ένα γράμμα και ζητάς από τον Άγιο Βασίλη να σου φέρει το πολυπόθητο ποδήλατο. Ωραίίία.  

Ζητάς να πληρώσεις εξπρές και συστημένο για να είσαι σίγουρη ότι θα πάει στον προορισμό του και την ώρα που έχει ξεραθεί το σάλιο σου, απ’ το κόλλημα,  φτάνεις στο γκισέ. Για να τελειώσει η δικιά σου η δουλειά και ν’ αρχίσει αυτή του ταχυδρόμου, πρέπει να το αφήσεις από τα γαμημένα τα χεράκια σου και να εμπιστευτείς τα ελληνικά ταχυδρομεία (αυτό τον αστάθμητο παράγοντα θα τον εξετάσουμε σε άλλο post). 

Έεεεε ρε κι εκεί αρχίζει το ματς!….. Άστο… Δεν τα’ αφήνω….. Άστο!….. Δεν τ’ αφήνω μα τον Άγιο Κωνσταντίνο!…… Βρε άστο σου λέω να το πάω στον προορισμό του!….. Βρε δεν στο δίνω θα το χάσεις!…. Έεεερε τι πάθαμε με τούτη εδώ! Χρυσό μου κορίτσι θα το αφήσεις  το ριμαδιασμένο να το πάω ή θα μου βγάλεις την ψυχή!?………. Ε καλά!!.. κααλεεέ κύριε θα μου το πάτε εκεί που θέλω?…… Βρε γλυκό μου κορίτσι αν δεν μου το αφήσεις …πώς θα το πάρω να το πάω!!!!? 

Χαλάρωσε λοιπόν κι εσύ κι εμπιστεύσου!  

Όσο για τον άγιο Βασίλη άπαξ και το λάβει το γράμμα, είναι εγκύηση! Το ξέρουνε μέχρι και τα πρωτάκια που τους κάνω ζωγραφική! Μπορεί τα μισά να απομυθοποιούνε αυτό το χοντρό είδωλο στα άλλα μισά και σ’ εμένα! που έντρομή τα κοιτάω κι είμαι έτοιμη να βάλω τα κλάματα! Αλλά όλα ξέρουνε με σιγουριά ότι ό,τι ζητήσουνε θα το έχουνε……………ΧΑΛΑΡΩΣΤΕ ΚΥΡΙΑ!

Από μικρή που λέτε ονειρευόμουνα να κάνω σχέση. Έβλεπα τα αγοράκια που μου αρέσανε ν’ ανοίγουνε ξαφνικά την πόρτα του υπνοδωματίου μου, να μπαίνουν μέσα μ’ ένα τριαντάφυλλο και να μου κάνουνε ερωτική εξομολόγηση. 

Το θέμα είναι ότι πάντα προσπαθούσα να δείξω ότι είμαι διαφορετική από τα’ άλλα κοριτσάκια! Ότι δεν έχω τις ίδιες ευαισθησίες ότι δεν είμαι μυγιάγκιχτη, ότι δεν είμαι ευαίσθητη, ότι είμαι γαμάτη και δεν δημιουργώ στ’ αγοράκια τα γνωστά προβλήματα που υπάρχουν με όλα τα κοριτσάκια. Ότι είμαι τέλος πάντων διαφορετική! 

Ε λοιπόν ΟΧΙ! Δεν είναι αλήθεια και το ανακάλυψα μόλις σήμερα!Σήμερα συνειδητοποίησα ότι έτσι κοροϊδεύω τον εαυτό μου και τον άλλον και κανείς δεν πρόκειται να ήθελε να κάνει πραγματικά σχέση έτσι μαζί μου, αφού εγώ η ίδια αρνιόμουνα να κάνω με τον εαυτό μου. 

Προσπάθησα να μου «βγούνε» τα πάντα και οι πάντες, πάνω στην αγωνία μου μην απογοητευτώ από τους ανθρώπους, από τον εαυτό μου και από το σύμπαν…… στην προσπάθεια μην απογοητεύσω κάποιον….. ποιόν?…. «Μπού!?» όπως λένε και οι Ιταλοί με απορία κενού…… Μπού?! 

Τόσο πολύ λοιπόν ήθελα να είμαι μαζί με κάποιον που στην αγωνία μου αυτή θυσίαζα τα πάντα, ΜΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ! Και τον ίδιο μου τον εαυτό, τα θέλω μου, τα γουστάρω, τα δεν γουστάρω….. Όλα για την «Ένωση».Μα ποια ένωση αφού ούτως ή άλλως μόνο όταν είσαι ενωμένη με την καρδιά σου μπορείς να είσαι ενωμένοι και με τους άλλους! 

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!